Gün doğar pencereme karanlık geceye nispetle,
Yine rüyamda seni görmüşüm uyanmak zor gelmiş zihnime.
Bir kiraz ağacının altında öylece oturup birbirimize bakıyoruz,
Saatler geçiyor, biz zamanı aşk denen kazanda eritiyoruz.
Başıma bir ceviz düşüyor, gülüşlerimiz birbirine karışıyor,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi



