Dudaklarından esiyordu akşamın yelleri,
Gözlerin geceye meydan okuyor gibiydi,
Ellerinden devşirir Gülhane lalelerini,
Sen ki en güzel çiçeğisin baharın görebileceği.
Akşamın fecriyle aydınlanırsa sokaklar,
Benim kalbimde senin adına bin lamba yanar.
Gün tüm ihtişamıyla sonsuzluğuna batar,
Benim gözyaşlarımla buğulanır aynalar.
Günlerden bir gün kalbimin ortasından bir gemi kalktı,
Sadıktı istikametine, sana doğruydu rotası,
Üstünde olmayan anılarımız olan bir bank vardı ya hani,
Ne o bank, ne de sen varsın burada şimdi.
Caddeler ıssız, insan seslerine hasret
En büyük gönül yaram, sebepsiz sükunet
Şehir sessizse senden tek bir cevap gelmediğinden,
Gülümsüyorsa deniz, ona rengini verdiğinden,
Gel naz eyleme, gönlün elbet bir gün bana da yanar.
Unutma, her gecenin ardından yine güneş doğar.
Gönül yelkenlileri elbet bir limana konar,
En mutlu günlerin ardında en kanlı geceler yatar.
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 19:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
