Satırlardan kelimeler akarken sayfalara,
İşte benim gönlümde sana böyle akardı,
Görünce kış mevsimim dönerdi ilkbaraha,
Kurumuş dallarımdan filizlenirdi mevsim meyvaları.
Sen, parmak uçlarıma düşen bir kar tanesi,
Bense yangınımla seni eriten hırçın ateş,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi



