Yaman Karaca Şiirleri - Şair Yaman Karaca

Bu gece bir başka esiyor hüzün içime.
Yalnızlıktan üşüyen hislerim,
Laf anlatamadığım duygularımla baş başayım.
Daha sensizlikle yaşamaya alışamadan
Bir de söz dinlemez kalbimle uğraşıyorum.
Sana olan sevgim dursun bir yana,

Sen vazgeçilmez değildin,
Ben gözümde çok büyütmüştüm seni.
Sen gökyüzümde değildin,
Ben yine de senin için
Topluyordum yıldızları içimde.
Sen unutulmaz da değildin,

Uzundur sevda yolu,

Sabrın sınandığı bir liman gibi çile dolu…

Her adımı emek, meşakkat yeri…

Can düşmeyince kara sevdaya,
Kulak asmaz aşk acısına.
Bir kere tutmayınca ayrılığı elinden,
İnsan ne anlar ki sevginin değerinden?
Öğrenmek istiyorsan
Şu dünyadaki en zor şeyi,

Sevdik işte…

Sonu olmayacağını bile bile sevdik işte.
Üzüleceğimizden emin olarak sevdik.
Ne eşi dinledik ne de dosta kulak verdik.
Üstesinden geliriz dedik, hata ettik.

Sevdim, ben de sevdim, hem de öyle bir sevdim ki
Gözümle gördüğüm halde yapılan yanlışlara kördüm.
Öyle sevdim ki duyduğum onca şeye sağır kaldım.
Öyle sevdim ki onca nankörlüğe sessiz kaldım.
Hepsi geçecek diye kendimi kandıra kandıra sevdim.
Ve geçmedikçe bir umut diye diye

Sevdim Bir Yalanı

Sevdim bir yalanı,
Bir bakışı ile canımı benden alanı,
Sevdim hiç olmayanı,
Ağzı, dili güzel laf satanı,

Seveceksen

Seveceksen adam gibi seveceksin.
Sarıp sevdiğini ayazda, yorgan gibi seveceksin.
Seveceksen insan gibi seveceksin.
Başka harf olmayacak alfabende güzelim.

Seviyorum diye mi?

Ne yaptıysam yaranamadım,
Dünyamdan geçtim senin uğruna,
Yine de kendimi anlatamadım sana.
Bir şu canım kaldı feda etmediğim,

Seviyorum seni kadın!
Aklının alamayacağı kadar büyük hayallerde üstelik…
Okyanuslar gibi yüreğim, dalsan nefesin yetmez.
Öyle seviyorum ki seni, anlamaya mantığın varmaz.
Huzuru gözlerinde buluyorum, dalıp çıkamıyorum.
Ben beni sende buluyor ve kayboluyorum.