Yaman Karaca Şiirleri - Şair Yaman Karaca

Sevme be can!
Bırakıp gideceksen,
İlk durakta ineceksen sevme!
Yüreğimi göğsüme dar edeceksen sevme!
Zaten vurgun yemişim hayattan be can!
Gözlerimden bir damla yaş da

Olur da bir gün birini seveceksen
Yüreğini açmak için acele etme, bekle...
Hayatını yakacağına yüreğini dağla.
Zamanın yok diye telaşa düşme sakın,
Gün gelir de yüreğine sarılırsa ayrılık şayet
Zaman durur, ne tadın ne tuzun olur.

Sevmek nedir, bilir misin?
Sevmek her şeyden önce
Bir gün yıkılmayı kabullenmektir.
Sonu belli olmayan uzun bir yoldur sevmek.
Öyle göründüğü gibi kolay değildir sevmek.
Sevmek, her şeyden önce kendinden vazgeçmektir.

Sevmenin Mükafatı

Kalemin kağıda dökemediği özlemler,
Kağıtların taşımaya gücü kalmadığı acı satırlar var.

Bazı gerçekler gün yüzü görmeye,

Sevmeyeceksin,
Seni sevmeyeni sevmeyeceksin.
—
Dünyanı yalanlarla süsleyen insanlardan
Uzak durmasını da
Hayatından silmesini de bileceksin.

Sevmeyeceksin arkadaş!

Aklın karışıksa,
Yüreğin bir başkasında kaldıysa,
Geçmişin yakanı bırakmıyorsa sevmeyeceksin.
Kimsenin hayalleri ile oynamaya hakkın yok.

Siz Beni Anlayamazsınız


Anlattırmayın bana içimdekileri,
Benim dertlerimi öyle dinlemekle anlayamazsınız.
Söylettirmeyin bana yüreğimde kalanları,

Sonu olmayan bir yoldayım.
Yürüyorum ama hangi bilinmeze, bilmiyorum.
Bir rüyanın ortasındayım kabusa yakın,
Hayallerimin tutunacak dalı yok gibi…
Yıkılmaya mahkum, umutlardayım.
İnancım kayboluyor her gün,

Sormuyorum artık mutsuzluklarımın nedenini.
Kafaya takıp yargılamıyorum artık hiçbir şeyi;
Kırgınlıklarımın sebebini,
Yarı yollarda bırakılışlarımı,
Umutlarımın artık ayaklar altında olduğunu…
Çünkü ne kadar acı olsa da

Suç Bende mi

Pişman değilim.
Yaşadığım hiçbir şey için pişman değilim.
Ben yapmam gerekenleri yaptım,
Doğru bildiğim yolda yürüdüm.