yürüyorum
bomboş sokağın ortasında
bomboş ellerle
ne bir rota var kafamda
ne bir varış noktası
kadere hiç bu kadar teslim olmamıştım
her ilerleyişimde
geçmişin ayak izleri çıkıyor karşıma
ne tuhaf
şimdi o kadar yabancılar ki
aynadaki suretim kadar
bütün hatıralar
tek tek düşüyor kaldırımlardan aşağı
artık duyduğum tek şey
yabancı ayak sesleri
ve ne yol tutuyor artık beni
ne de ben yolu
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 00:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!