Kendi Kendine Şiiri - Behçet Koray

kelimeler
bazen o kadar yetersizler ki
hatta duygular;
onlar bile yeterince hissetirmiyor kendilerini
hâl böyle olunca
ağlasam ne fayda

her şey düşman sanki:
ayna en çirkin hâlimi gösteriyor,
duvarlar somurtuk,
en kötü yazarların
en kötü kitapları bütün raflarımda,
güneş bir tek bana ışımıyor,
hayat zerre sırıtmıyor.

bu kırılganlığım,
alınganlığım da ne ola ki?
ne günahı varmış ki duvarın, aynanın?
insan böyle kibirli işte,
güneşte bile kusur buluyor.

işte, bak.
yine kusurlu ben oldum.
gidip duvardan özür dileyeceğim şimdi.