tatsız tutsuz söken bir şafak
şafağı karşılayan bir ıslık dudaklarımda
ve bir hiçlik hissi iman tahtamda
sanki sabaha kadar ağlamışım
ağlamışım da
yine de arınmamış göğsüm irinden
taşmış hüzün
ve kurumuş nehirlerim
sadece bir sızı kaldı, adı günaydın
bilmem artık
bu yabancı güneş
neyi aydınlatır
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 00:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!