Vuslata Hasret Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Gözlerim yola baktı; hasret bağrıma çöktü.
Gönlüm seni aradı; gözlerim yaşla doldu.
Ayrılık beni yaktı; geceler uzun sürdü.
Sensiz günler geçmedi; bağrım ateşe düştü.

Yel adını söyledi; canım derinden yandı.
Yüzün karşıma geçti; içimi hüznün sardı.
Resmin elimde kaldı; gözüm yaşla ıslandı.
Mektup bağrımı yaktı; yüreğim hüzne battı.

Aşkın sinemi deldi; özlem kapıma geldi.
Vuslat uzakta kaldı; gönlüm sabrı unuttu.
Sensiz dünyam karardı; gündüz geceye döndü.
Gönül gülüm sarardı; ümit dalım kırıldı.

Gözüm yollarda kaldı; içim özlemle doldu.
Ruhum feryat eyledi; sessizlik canı sıktı.
Bana hiç cefa etme; artık sen yanıma gel.
Özlem bağrımı yaktı; hasret canıma yetti.

Kuşlar selam götürdü; rüzgar kokun getirdi.
Kalbim adını andı; gözüm yaşlara kandı.
Sensiz yaşamak çile; acı bir dile düştüm.
Benim acımı dindir; artık sen yaramı sar.