Vuruldum Hecelere Şiiri - Kasım Kobakçı

Vuruldum hecelere, korkusuz ve yalansız!
Sızlar garip kalemim, duraksız ve amansız!
Sonsuz ufuklara dek, kanatlanır hislerim,
Kağıtlar diyarında, dolaşırım zamansız!
*
Yöneldim ozanlığa, asil ve eğilmeden!
Anlatırım sızımı, ellere sezdirmeden!
Yorulmak lafını hiç, almadım lügatime,
İnciler diziyorum, fırtınalar dinmeden!
*
İnandım kelamlara, tertemiz bir inançla!
Ömrümü adıyorum, korkmadan ve cesurca!
İlham perilerinin, karanlık hasretinde,
Bağlandı bileklerim, merhametsiz zorbaca!
*
Kapıldım mısralara, Mecnuna, Fuzuliye!
Meydanlarda gürlerim, sözlerimle zekice!
Ozanların ruhuyla, ilhamlar devşiririm,
İçimden taşanları, resmederim dahice!
*
Gönül verdim şiire, sarsılmaz sadakatle!
Parlar duygu nehrimin suları, zarafetle!
Varsın yalnız bıraksın, faniler sanatımı,
Kucaklar sözlerimi yaradan, merhametle!
*
Seslendim asırlara, zincirleri kırarak!
İlerledim gecede, engelleri yararak!
Silinmez iz bıraktım, mermerlerin bağrına,
Geçeceğim çağları, menzile ulaşarak!
*
Sönmeyecek, içimde tutuşan sanat közü!
Aydınlatır yarını, ozanların saf sözü!
Mahşer vakti yaklaşsa, diller sussa tümüyle,
Kapatamaz karanlık, gerçeği sezen gözü!