Vuslat Mumu Şiiri - Kasım Kobakçı

Ateş sardı ocağı,
Kuş uçtu konacağı.
Tatlı dilli yoldaşım,
Şenlendirir bucağı.
Ah fıstıklı lokumum,
Yanıyor vuslat mumum.
*
Gözler bakar uzağa,
Ceylan takılır ağa.
Tutkulu bakışların,
Nur ışık saçar dağa.
Ah fıstıklı lokumum,
Yanıyor vuslat mumum.
*
Soğuk buzlatır camı,
Rüzgar savurur damı.
Gülüşünü saklama,
Götürür koca gamı.
Ah fıstıklı lokumum,
Yanıyor vuslat mumum.
*
Dostlar çalar sazları,
Müjdeler tüm yazları.
Aşıkların nidası,
Bitiriyor nazları.
Ah fıstıklı lokumum,
Yanıyor vuslat mumum.
*
Usta pişirir lokma,
Gözyaşlarınla boğma.
Aydınlık sabahlara,
Bulut misali doğma.
Ah fıstıklı lokumum,
Yanıyor vuslat mumum.
*
Pazarda satar elma,
Gönlümü derde salma.
Kevser bağın hasısın,
Sakın sararıp solma.
Ah fıstıklı lokumum,
Yanıyor vuslat mumum.