Volkan Yoruç Şiirleri - Şair Volkan Yoruç

Heybetli bakardı gözlerim
Aşk ile akardı sözlerim
Tatlı nağmelere vurgundu ümitlerim
Silindiğim günden beri yalnızım
Atılmışım sonbahar akşamında
Sövülmüşüm dövülmüşüm

Bizlerin yaşamayı öğrettiği zamanlar
Kimimiz acılar denizinde boğulur
Kimimiz sevgi bulutlarında uçuşurlar
Savruluruz hayat çemberinde
Anlar deriz
Yaşamaya mecbur olduğumuz zamanlar

Aslında boş bir gün kendimce
Belki sevgili diye illa o günemi inanalım
İlla o gündemi sevgimizi hediyelere boğalım
Yahut çiçekçilere aşina olalım
14 şubat
Nasılda geçici bir gün

Açar her sabah güneş usulca
Herkes ısınır ben üşürüm
Anlatamam derdimi ona
Yokluğundan sebeptir hüznüm

Açar her sabah güneş sessizden

Bir garip handayım
Sevdaya artık uzak yollardayım
Gitmişim arayanım yok
Gözüm arkada kaldı
Bir sevenim yok
Neymiş ki eski güzel günler

Yürüyorum
Aydınlığadır adımlarım
Çevremde uçuşsada böcekler
Benim sevdam çiçekler
Yürüyorum
Görüyorum

Kimsenin dinlemediği seni dinleyeninim
Sözlerini duyamasalarda
Anlayan da benim, dinleyen de benim

Yürüdüğün yollardan gelenim
Adımlarını bulamasalarda

Doğduğumuzdan beridir saatler
Ardımızdan hınzırca sırıtırlar
Beşikte eşikte köşede
Evde okulda arkadaşlarla kırdığımız sınıfta
Doğdumuğumuzdan beridir saatler
Peşi sıra takip halindeler

Sabah olmasın diyen gözler vardır
Yıldızlara aşina kalmış hayalleriyle
Yakamozlarla dost ateş böcekleriyle raks eden
Umutları hayalleri meltem yeli
Aşkları sevgileri gece mavisi
Dağlarında tüten bulut kümeleriyle

Özlemimdir sevdalara
Bayır güllerinde bucaksız ovalara
Dağlardan bulutlara
Damla damla yağmurlardan
Issız nehir kıyılarına
Yayılmışım seher yeline