Visal Şiiri - Ahmet Demir Hakperest

VİSAL

Gün olur, alırım seni yanı başıma
Buralarda yelkovanlar eskiyor
Bir de buralarda kuşlar yok, kediler yok
Baharlar zaten geç geliyor,
Hatta bakıyorsun bazen hiç gelmiyor
Keza sen de gelmiyorsun…

Başımı döndürüyor uçsuz dehlizlerin
Yüzünde ılık iklimler var senin
Yüzüne dokunmak istiyorum
Dokunamıyorum üşüdüğüm kışlarda
Baharlara dokunamadığım gibi,
Zaten ceplerin iltica yeri ellerimin….

Koşmak istiyorum bu yolları soluğum yetmiyor ayakkabılarım eskiyor bileklerim çatlıyor
Bir de bana zincirler vuruyorlar.
Zaten bana her gün zincirler vuruluyor.
Gözlerimde taşınan sırrın ülkesidir kuşlar
Sonra zil çalıyor bir bakışıma gelmişsin….

Şehirlere büyük ve yeni caddeler kuruyorlar
Yabancı dillerde şarkılar çalıyor caddelerde
Yeni moda bir gençlik şarkısı bazen
Sözleri hiç gelmiyor aklıma şarkıların,
İçimdeki yankıyı uzaklarına taşıyorum…
Hatırlamak ve ateş… Keza sen gelmiyorsun.

İsyanlarım, hastalıklarım, krizlerim varmış
Tanrıyla en çok bu yüzden zıtlaşmalarım
Bu sürgünü de o zaman çizdi tanrı
Bazen ellerini hatırlıyorum, işte o…
İşte tüm yalanlarım ortaya seriliyor…
Ve apansız, emansız, imansızdır yalnızlık.

Yeni bir memleketsin sen uzakta, yakında
Bazen gözlerimle taşınıyorum sana
Dalıyorum hayallere sarılarak
Sonra kapı çalıyor veya çoktan gelmişsin
Ya da belki hiç yoktan gelmişsin
Sonra kapı çarpıyor, içerde unutmuşum seni