Vicdan Mahkemesi Şiiri - Gecenin Efendisi

Sana yürürken yoruldum ben en çok,
Kendi yarattığım o devasa boşlukta kendim kayboldum.
Sen bir kere bile arkana dönüp bakmazken,
Ben her köşe başında senin gölgeni kucakladım.
Yazıklar olsun sana verdiğim her nefese,
Hak etmediğin o tahtı sana ben ellerimle sundum.

İçimde bir çığlık birikti şimdi, bağırsam duymazsın,
Zaten hiç duymadın ki, hep sağır taklidi yaptın.
En zayıf anımda, tam da sırtımı sana yaslamışken,
Beni o uçurumun kenarından aşağı sen fırlattın.
Şimdi büyük eserinle gurur duyabilirsin,
Beni koca bir enkaza çevirip de gittin!

Hani bendim senin sığınacak tek limanın?
Hani benden başkası yalandı bu yalan dünyada?
Gözünün içine baka baka söylüyorum şimdi:
Sen, hayatımda başıma gelen en büyük yıkımdın benim!
Ne sevgin sevgiymiş senin, ne de sözün söz;
Beni canlı canlı gömdün o kapkara toprağa.

Derdim dağları aşar da sana ulaşmaz bilirim,
Çünkü senin o taş kalbin çoktan nasır tutmuş.
Bir insan nasıl bu kadar kolay harcar kendini seveni?
Nasıl tek kalemde siler onca yaşanmışlığı?
Aklım almıyor, yüreğim bu yükü kaldırmıyor artık,
Beni kendimden nefret ettirecek raddeye getirdin sen!

Sildim seni, adının geçtiği her satırı karaladım bu gece,
Gözümdeki o perde indi, gerçeği gördüm ensonunda.
Sen sadece kendini düşünen bir bencilmişsin,
Bense körü körüne bir olmayacak bir sevdanın peşinden koşmuşum yıllarca.
Dilerim ki benden çaldığın o huzuru,
Asla bulamazsın gittiğin hiçbir kapıda!

Şimdi istediğin kadar uzakta ol, umrumda değil,
Beni hayattan soğutan o soğuk ellerini çektin ya üzerimden,
Bu bana yeter, bu benim yeniden doğma hikayem olur artık.
Ama unutma, ettiğin her ahın bir günü var,
Beni düşürdüğün bu dibi dipsiz kuyuların hesabı,
Elbet bir gün sorulur senden sakın bunu unutma !

Hesap kapandı, bendeki yerin koca bir hiçten ibaret artık,
Ben bu yangından sıyrılıp yürürken, sen kendi karanlığında boğulacaksın.
Son sözüm yansın kulaklarında: Dünyada sığınacak tek bir gölge bile bulama;
Beni diri diri gömdüğün o enkazın altında, şimdi kendi yalanlarının ağırlığıyla yarattığın o uçurumdan aşağı bak ve bir daha asla yukarı çıkacak tek bir el bulama!