Vefasız’ın Kızı Şiiri - Gecenin Efendisi

Ruhumun ufkunda güneş tutuldu,
Sana olan sevdam çöle atıldı.
Dualar sustu da beddua doldu,
Yıktın mihrabımı, vefasızın kızı.

Her gece bin kere ölmekmiş sevmek,
Zehirli bir oku kalpte gizlemek.
Seninle cehennem, sensiz beklemek,
Yordun her zerremi, vefasızın kızı.

Gözümden dökülen yaş değil kandır,
Bu nasıl feryattır, nasıl figandır?
Sana harcadığım her an haramdır,
Kestin nefesimi, vefasızın kızı.

Kurusun kalemim, kırılsın elim,
Seni bir kez daha anarsa dilim.
Gömüldü mezara yaşayan ölün,
Gördün eserini, vefasızın kızı.

Ne bahar bıraktın bende ne de bir gurur,
Bu ahım seninle bir ömür durur.
Mahşerde o mizan yüzüne vurur,
Çaldın ahretimi, hakkım helal değil vefasızın kızı.