Vuslata Ermeyecek Sitem

Yarım bıraktım pek çok şeyi bu hayat sahnesinde,
Şimdilerde dönüp bakıp şükrettiğim boşluklar var.
Kimseler duymasın diye fısıldadığım, hep ertelediğim,
Güneş yüzü görmemiş, koyu karanlıklarım var.
Tıpkı kapımı hiç çalmayan o yabancı mutluluklar gibi,
Sadece hayallerimin sınırında yaşayan dünyalarım var.

İçimde hiçbir elin dokunup da tamamlayamadığı eksikler,
Adını bile bilmediğim kayıp şehirlerin yolcusuyum sanki.
Çok uzaklarda, hiç bilmediğim o topraklarda bıraktım gülüşlerimi;
Şimdi ne kendime anlatabiliyorum bu halimi,
Ne de hesabını verebiliyorum o dilsiz pişmanlıklarımın.

Gelmeyeceğini bile bile, yollarını umutla beklediklerim var;
Özlemek kelimesinin hafif kaldığı, içimi acıtan o hasretler...
Yüreğimin en kuytu köşesine gizledim her birini,
Yokluklarıyla kanayan yaralarımın baş müsebbibi oldular.
Unutmak istediklerim var, bir de zaten hiç hatırlamak istemediklerim.

Gün geçtikçe yabancılaşan, artık tanıyamadıklarım var,
Ve tanıdığım o ilk güne, o ilk ana bin pişman olduklarım...
Bazılarını hatırladıkça ardı arkasından ana avrat sövüyor dilim,
Bazılarının ise sadece ismini anarken, eğiliyorum saygıyla.
Aklımın duvarlarında asılı kalanlar var,
Bir tek gülüşüne ömrümü esir ettiğim o insanlar gibi...

Sözleriyle dost biriktiren, yaptıklarıyla düşman aratanlar gördüm.
"Yanındayım" nakaratıyla beni en çıkmaz sokakta satanlar,
Gözlerimin içine baka baka, ihaneti kuşananlar vardı.
İşte bu yüzden sustum ben, sustuklarım var benim;
Hatırladıkça kendime çok kızdığım, yutkunamadığım o ağır anlar...

Bir kaşık suda boğacak öfkem varken, sessizliği seçtiklerim,
Geriye dönüp bakmaya bile tenezzül etmediklerim var.
Ne yaparsam yapayım, varlıkları ruhuma dert olan,
Bir türlü hayatımın dışına fırlatıp atamadıklarım var.
Hiç dinmeyecek acılarım, kendime verip de tutamadığım sözlerim,
Gurbetini çektiğim ama vuslata ermeyecek duygularım var benim…

Bir daha asla eski düzenine girmeyecek yorgun bir hayat bu.
Günü geldiğinde bu bedeni terk edip gidecek bir can taşıyorum.
Duyulmayan sitemlerim, akılsız başımla kendime bela ettiğim günahlarım,
Ve kendi ellerimle kendime kestiğim, kurtulamadığım cezalarım var kendime ...
Belki de hepsi kendi kendime yaşattıklarımdandır,
Heybemde taşımaktan yorulduğum, ve asla kabul olmayan dualarım var benim.