Veysel Soysal Şiirleri - Şair Veysel Soysal

Veysel Soysal

Komdan bozma hanede
Mal gibi yaşıyoruz.
Öz yurdunda gene de
El gibi yaşıyoruz.

Her gelen bizi teper

Devamını Oku
Veysel Soysal

Alfa-beler değişti.
Elif-beler değişti..
Sat-dat-yeler değişi…
Çal-say-uyu oldular.

Ak Zümrüdüankalar

Devamını Oku
Veysel Soysal

Levhi Mahuz sana yasak değilse
Kara bahtı karalayıp boz, kalem!
Yazılanın üstü pusak değilse
Kem talihin satırını çiz, kalem!

Ne ayrılmış benim için bu sene?

Devamını Oku
Veysel Soysal

Ben kinimi senelerce yaşattım.
Hainlere söve, söve yoruldum.
Kırk bir sene dişlerine taş attım
Köpekleri döve, döve yoruldum.

Erken solar yaftasının boyası

Devamını Oku
Veysel Soysal

Kendi kendime ağırım,
Bunun çoğu dert yüküdür.
Hem körüm, hem sağırım,
Yaşlılığın kart yüküdür.

Ülke derdi; sorunlarım

Devamını Oku
Veysel Soysal

Yüksek ağa konağı,
Çıka-çıka bitmezdi.
Alma-alma yağanı
Öpe, sıka bitmezdi.

Varmış sarı yıldıza

Devamını Oku
Veysel Soysal

Konu; yüksek atlama;
Çıta belli değil mi?
Nerde oldu patlama?
Kırat belli değil mi?

Dolandırıp kamuyu;

Devamını Oku
Veysel Soysal

Dindarlığı garibana yutturdu.
Dalın bilir iyisini zerzevat.
Türban diye senelerce tutturdu.
Şalın bilir iyisini zerzevat.

Her işini köpeklere gördürür,

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bu başbakan “at yılı”nda
Yolsuzlara nal toplattı.
Bakanlıkların yolunda
Köpeklere yal toplattı.

Ar perdesi yırtmak için

Devamını Oku
Veysel Soysal

>Kaygusuz Abdal’ın
Ruhu şad olsun.

Balık verdik bineğe,
Eti attık ineğe
Tavuk çıkmaz tüneğe

Devamını Oku