Veysel Soysal Şiirleri - Şair Veysel Soysal

Veysel Soysal

Eğlen şöyle, yorgun beden dinlensin.
Deli gönül on beşine geri dön.
Yürekçiğim alevlensin, canlansın.
Deli oğlan, yar peşine geri dön.

Oyalanma gaflet başlar işgale.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Azizim yorsa meni
Eyledi forsa meni
Derya geçer gelirem
Bir defa sorsa meni.

Devamını Oku
Veysel Soysal

(60 LARIN ÖYKÜSÜ)
Hangi kara zihniyetler ördüyse
Ben gençliğimi bu ağda yaşadım.
Bunu bana her kim layık gördüyse
Ortamdan uzak bir dağda yaşadım.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bir ömür sıkıldım, imdat etmedi;
Boz atlı Hızır da ölse gerektir.
Ne kazansam ihtiyaca yetmedi.
Talih son nefeste gülse gerektir.

Hak’tan başkasını anmış değilim.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bu sohbette ırak kaldım
Muhabbetten firak kaldım
Yanınızda çırak kaldım.
Öze bühtan eyleyerem.

Şiiriniz dizilidir,

Devamını Oku
Veysel Soysal

Ey erenler dinleyin;
Size bir çift sözüm var.
İsterseniz danlayın,
Her tarakta bezim var.

Meramını yazmaya

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bu dünya kurulalı
Böyle yılan görmedi.
Suç yüze vurulalı
Böyle yalan görmedi.

Fazla karışık durum

Devamını Oku
Veysel Soysal

Yedi dövel içre namı yürütmüş
Şöhret sahasında helalımız var.
Dokuz deniz öte gemi yürütmüş
Kasımpaşalı bir belalımız var.

Hiçbir şey sezdirmedik Sezer’e

Devamını Oku
Veysel Soysal

Men çıkam, gül ene.
Düşer isem güle ne?
Allah kara diken vere;
Halimize gülene.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Çıkıp vardım, Anamas’ın düzüne;
Dağılmış=balasır keten yaylamız.
Sapsarı nikabı inmiş yüzüne;
Harap olmuş, yeşil saten yaylamız.

Kaba ardıç çadırımda direğim,

Devamını Oku