Veysel Soysal Şiirleri - Şair Veysel Soysal

Veysel Soysal

Harda menim dil erim.
Onu görmek dilerim.
Qarabağ’a göz koma;
Dilim dilem dilerim.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Min türlü çileye batıram her gün
Eğnimden soyuyor teni diyersen.
Kaygıyla yukuya yatıram her gün
De neçe görürem seni diyersen.

Qönül ülkesinde hududu aştım

Devamını Oku
Veysel Soysal

Kaküldeki hemzeden
Zülfü yare dokundum;
Yürek delen gamzeden
Gülde hara dokundum.

Talihsizlik kaderim.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Kimi açık, kimi yaşmak takıyor;
Başların sırrına eremedim ben.
Kime gitsem yaşı başa kakıyor;
Yaşların sırrına eremedim ben.

Bir bakarsın ok atan gergin yaydır.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bu sene bir türlü gelmedi yazlar
Bülbülün ümidi dallara düştü.
Dilinden düşmez dualar, niyazlar
Nöbette yoruldu, yollara düştü.

Sabırdan gizler, dözümden gizlerdim.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Eğriyi at ateşe
İsterse olsun meşe
Üstünde gerçek pişe
Dumanı eğri gider.

Ağacın eğri kökü

Devamını Oku
Veysel Soysal

Yeni vardım, hikmetinin farkına,
Savak döner değirmenin arkına,
Sular akar; çağıl çağıl çarkına,
Hu ismini zikrederek taş döner.

Çok aradım bulamadım suyunu

Devamını Oku
Veysel Soysal

Düştün sen de dün yada.
Rüsva olduk dün yada
Men kimi mazlum mu var?
Arasan şu dünyada.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Ermeni'ye, Kürde temenna nedir?
Bir acayip oldu, halı dünyanın.
Araba, Farsa bu "amenna" nedir?
Türk müdür en hakir kulu dünyanın?

Barış adı koyduk yeni doğana;

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bel bağladım, ömür boyunca, yazık.
Zarar gördüm yarısından dünyanın.
Alamadım bir lokma; ballı azık
Kovanından, arısından dünyanın.

Varsın onun olsun taht ile tacı,

Devamını Oku