Veysel Soysal Şiirleri - Şair Veysel Soysal

İlkbaharda kar eriyip coşanda
Sellere kapıldım, bulanıyorum.
Baht önümde gölge gibi koşanda
Kendimce tavlanıp, sulanıyorum.

Bu benim yollarım çıkıyor kışa

Bu çağ, zalimin hükümran çağıdır.
Bu yalan dünya bir zakkum bağıdır.
Her ne yesem içsem, bana ağıdır.
Zehirli yemişler var ağacında.

İzan beklerdik erkan-ı düvelden;

Bayram günü görüverdim sunayı,
Işık doldu, koca evin hanayı,
Yar eline yaka koymuş kınayı,
Parmakları, ayaları kırmızı.

Tel tel olmuş, elde uçar saçları;

Keçi gibi keş olmuşsun
Mahmur olmuş, loş olmuşsun
İçmeden sarhoş olmuşsun.
De sen hangi, meşkte gönül.

Olmuyorsun hakka kani

Bu yolda olmaz şaka,
Dünyayla basma faka.
İhramı, donu yıka,
Köyü kirletme, hacı!

Koşup namaza eriş

Şu karşıki karlı dağlar.
Eteğinde yeşil bağlar.
Doruğunda dere çağlar.
Acep bizim yayla m’ola.

Çadır çatma yükün etmiş.

Değirmen arkındasın,
Feleğin çarkındasın.
Belki de farkındasın;
Bin bir türlü iştesin.

Bir an hapissin kında,

Bin bir türlü cürüm ile doluydum.
Ezeli özlemi içimde duydum.
Lebbeyk! Allah’ım bu çağrına uydum,
Mihmanım Ahmet Muhammet Mustafa.

Bu günahkârı Ravzana getirdim

Günaşırı tutulur mu, tutanak? Aplikeli benim çapım, Reis Bey! Nedir, senin aklındaki takanak? Ruhsatlıdır, benim yapım, Reis Bey! Ben geldikçe, daireden kaçtınız Çevrenize neden nifak saçtınız? Teknisyenle aramızı açtınız. Kadastrolu benim tapum, Reis Bey! İkincikez seçimini yapalı, Firavunun çizgisine sapalı, Belediye vatandaşa kapalı; Heran açık benim kapım, Reis Bey! Davranışın ucu oya varıyor. Bu garazın acep neye yarıyor. Pis kokular mahalleyi sarıyor; Alınmıyor benim çöpüm, Reis Bey! Belediye sularından içirtme Kanalını kapatarak sı.... Belediye kapısından geçirtme Çok mu, bozuk benim tipim, Reis Bey? Sokağıma çektin Çinin settini, Marifetin meddahlama methini. Zorluyorsun, sabırımın hattini, Böyle dolmaz benim küpüm, Reis Bey. Garazında hangi fikir yatıyor. Personeli kurumundan atıyor.. Veysel Soysal biryenine batıyor. Çok mu sivri, benim sapım, Reis Bey! 1993

Bu dünya bir dipsiz kuyu
Yat dibinde rahat uyu.
Hayat veren bengi suyu
Köroğlu’nu içti derler.

Yüce Mevla ona yardı.