Veysel Soysal Şiirleri - Şair Veysel Soysal

Veysel Soysal

Tanrı Dağı, Hıra Dağı,
Her yanına doldu yağı.
Gel Ak Han’ım geldi, çağı
Buyruğunuz baş üstünde.

Çin Seddi az yakın olsa.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Börteçine, Asena,
Yetmiş birden, seksene.
Hiç eksiksiz, on sene;
Od üstünde yürüdük.

Sorma, neden kinin?

Devamını Oku
Veysel Soysal

Haber gele Oğuz’a:
“Şimdi başladı, gaza! ”
O mübarek ağıza,
Oğul balı süreyim!

Çalkalan Aras, Tuna.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Soldu, şimdi gonca güller.
Susturuldu, Oğuz diller,
Yıkık viran kadim iller;
Horasan’da tozum kaldı.

Toprağını ektim biçtim.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Üç kıtaya yürüyen atlıların
Zafere uçan nur kanatlıların
Kağanların, Tiğinlerin, Şatların
Kılıcının önü ardı kesermiş.

Bu değişmiş, zamanla perde perde.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Vallahi ben muskasızım;
Onlar gibi okunmadım.
Alnım açık; maskesizim,
Hiç sözümü sakınmadım.

Komüniste sövdüm diye,

Devamını Oku
Veysel Soysal

Sünnette yoktur, farzda yok;
Hiçbir usulde, tarzda yok…
Böyle bir millet düşmanı
Bütün küre-i arzda yok.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Ömür boyu yal döktüğüm köpekler,
Şimdiler paçama sarar oldular.
Rastladıkça taşladığım şebekler
Bu günlerde beni arar oldular.

İzin alıp, karşımda konuşanlar,

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bağışla beni, gözlerini süzme.
Şu baygın bakışın öldürür beni.
Telleye telleye zülfünü düzme.
Yazmada nakışın öldürür beni.

Ceylan gibi ürkek ürkek kaçarak;

Devamını Oku
Veysel Soysal

Tevhitte olmaz ki gam,
İyilikte olmuşuz, cem.
Hak indinde din İslam.
Bizde başka din olmaz.

Muhammet güneşimiz.

Devamını Oku