Veysel Soysal Şiirleri - Şair Veysel Soysal

Veysel Soysal

Bizim kem talih acep içinde mi?
Devrilmiş feleğin küpü tersine.
Kış bilmem zirvelerin ucunda mı?
Çığ doruğa çıkar, tipi tersine.

Güneş batıdan mı doğdu bu yere?

Devamını Oku
Veysel Soysal

Ömrümde bir defa vefa görmedim;
Geri çevirir, el uzattıklarım.
Dost meclisinde sefa görmedim;
Gönül kırıyor, dal uzattıklarım.

Yol değiştirir görünce yarısı.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Küskünler, dargınlar;
Barışır bayram günü.
Birbirine kırgınlar
Görüşür bayram günü.

Çocuklar gezer oynar

Devamını Oku
Veysel Soysal

Tutkulu gönülün işleri zordur.
Sevdiğinde bin bir özellik bulur.
Çok seven insanın gözleri kördür.
Her kusurunda bir güzellik bulur.

“Yemişsiz ağaç taşlanmaz” derler.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Senin berrak, türkü türkü dilinde,
Ayyıldızlı bayrağımı görürüm.
O esenlikler dolu ikliminde,
Başım dik ve alnım açık yürürüm.

Yıldırımlarla yanan ocağında;

Devamını Oku
Veysel Soysal

Aşık olma san’atını
Her bir insan kotaramaz.
Tebessümden zekatını
Dağıtıp da, yatıramaz.

Çıkmalıdır vicdan akı,

Devamını Oku
Veysel Soysal

Yüz eriz
Yüz hatunuz, yüz eriz...
Kan gölünde yüzeriz.
Kerküğe göz dikenin
Derisini yüzeriz.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Bir gün Resulullah: “Ey Veysel! ” dese.
“Vakit tamam, huzuruma gel! ” dese.
Kalan ömrümü veririm o sese.
Kulağım senelerdir o sestedir.

Ömrüm bu bekleyişle geçecektir.

Devamını Oku
Veysel Soysal

Vardım Hakkın evine,
Bir karaca taş imiş.
Deli gönlüm sevine;
Beytin içi boş imiş

Tavaf ettim ünledi,

Devamını Oku
Veysel Soysal

Korkma yanmazsın, gözlerime bir bak
Bir düş kuralım, elini ver bana.
Her ne men ettiyse Kadiri Mutlak
Karşı duralım, elini ver bana.

Yollar açılsın ötelerden öte.

Devamını Oku