Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya fani dünya mecburu hayat,
Aslında yaşamak güzeldir gayet,
Seven ile sevilen anlar nihayet,
Bu Dünyada Aşktan başka tanımam.

Anlarsa o anlar benim halimi,

Sırma saçlar kara kaşlar o biçim,
Gönlüm bir güzelde yanıyor içim,
Yaş elli olsada ak dolsa saçım,
Bal dudaklı Güzellere hastayım.

Güzeller dize getirir Ağayı Beyi,

Adam isen aç gözünü uyuma,
Nasihatim kardeş amca dayıma,
Ulan nankör üç kuruşla büyüme,
Bak Kavata büyüdükçe büyümüş.

Paran pulun varsa deki banane,

Gün gelince ecel ferman dinlemez,
Herkesi bir tutar taraf yanlamaz,
Bilen bilir bilmeyenler anlamaz,
Azraile Can vermesi çok zordur.

Ne gerek var bu canıma gastime,

Bu gizli sevdanın sonu nolacak,
Ölünceye kadar kalpte kalacak,
Aklımı başımdan aldı alacak,
Baka kaldım gözlerinin içine.

Bence bu güzelliğin hakkın vermeli,

Kurban olam Ali'm yezitler azdı,
Kendi adını benim kanımla yazdı,
Yobazlar caniler düzeni bozdu,
Ali'm Zülfikar'ı azcık bana ver.

Yezit acımıyor kimseye inan ki,

İnsanı İnsandan soğutur diller,
Diken olur dost dediğin o güller,
Kendini düşünen çoktur benciller,
Bu kadarda acımasız insanlar.

Güneş olsa kendisine doğarlar,

Aç gözlü nankörler sonradan azar,
Kimisi aç gezer kimi tok gezer,
Her zaman güçlüler güçsüzü ezer,
Olmaz olsun Adaletin böylesi.

Yaşayan ölüyüz ama diriyiz,

İyi kötü dostla dolu her yanın,
Sefildir bedenin gariptir canın,
Çıkarına ters düşersen insanın,
Ağzın ile kuşta tutsan sevmezler.

Söz gelimi ne gerek var minnete,

Geçim telaş hayelleri yapalı,
Aylar oldu iş rayından sapalı,
Nere gitsem tüm kapılar kapalı,
Ah çekerek günmü geçer Arkadaş.

İyicene bu hayattan oldum yad,