Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ağrı dil yarası söyler hokkabaz,
Bakar eşin dostun hep yobaz yobaz,
Tok olanlar aç halinden anlamaz,
Yoksa paran pulun hayat toz duman.

Eşin dostun sever seni parayla,

Sanma biter düzenbazın oyunu,
Bir gün olsun hiç değişmez huyunu,
En yakın dostların kazar kuyunu,
Her olur olmazdan hayır bekleme.

İşine yararsan bağrına basar,

İnsan bedeninde gelmiş dünyaya,
Söz kâr etmez yam yam kabadayıya,
Hele bir bak dağdan inen ayıya,
İnsan bedeninde hayvan kılıklı.

Ormanı kesilmiş dağı kurumuş,

Çok bilmiş ukala beterden beter,
Böyle insanlar yakın dostunu satar,
Çıkarına ters düş başından atar,
Hain şerefsizden lanet ne varki.

Eşe dosta arkadaşına uymaz,

Dar günümde hal hatırım sormayan,
Üç adımlık yola kendin yormayan,
Kendine alıp başkasına vermeyen,
Güvenim yok İyi günün dostuna.

Var gününde olmaz senden iyisi,

Bir dizi güzeller koyulur yola,
Gider kaldırımda gezer kol kola,
Ölüm yokmuş güzel seven her kula,
Deli eder kaşındaki karalar.
Güzel bakışları Kalpten yaralar.

Çirkin sevdi isen neye yaradı,
Güzel sevmek her insanın muradı,
Şairim her zaman güzeli aradı,
Ben çirkini sevmem güzelden başka.

Hayat meselesi bu olurmu evmek,

Cennet Meleğimi tomurcuk gülmü,
Kendine bağlayan o tatlı dilmi,
Benim gördüklerim acep hayelmi
Güzelinde güzeli var Dünyada.

Sırma saçı kara kaşı gözleri,

Ne hayalin belli olur ne düşüm,
Zehir olur her gün ekmeğim aşım,
Çirkin ile günmü geçer kardeşim,
Bu Dünyada güzel sevmek murattır.

Hastayım ben gözlerinin nuruna,

Kimse yazık demez gitti ölenler,
Gideni aratır oldu gelenler,
Lanet olsun bu Vatanı bölenler,
Haksızlarla yaşamaya alıştık.

Suçlu suçsuzum der belenir aka,