Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Herkes kendi çıkarının peşine,
Utanmadan haram çiğner dişinde,
Irk ayrımı yapar devlet işinde,
Böyle İnsanlarda vicdan ne gezer.

Irk ayrımı yapmak gider hoşuna,

Yer bayram oğlu basın kurumu,
Düzen bozar hile bazın yorumu,
Hey ağalar gelin görün durumu,
Meydan tilkilerin Vicdan nerede.

Noter ile işkur geldi oraya,

Her doğru insanı var bir yalanı,
Ben çok gördüm iki yüzlü olanı,
Say say bitmez çoktur geri kalanı,
Bu Dünyada yalakçıdan bol ne var.

Pusu kurmuş sanki bir kurt kapanı,

Suçlu iken suç üstüne çıkarsın,
Kanallarda bülbül gibi şakarsın,
Kul hakkına yan göz ile bakarsın,
Hodri meydan vicdan varsa istifa.

Fırsat sende diye hüküm yürütme,

İnanmam güvenmem yalancı dile,
Haktan değil zalim kuldandır çile,
Uyuyorsa bu millete az bile,
Ne var ne yok vur Milletin sırtına.

Ne adalet kaldı nede bir yargı,

Emeklerim boşa bunca zorumda,
Doğruluktan kaybettim bu durumda,
Gözlerimle gördüm koca kurumda,
Yalakçılar kadro aldı bu sene.

Zaman işler yalancının lehine,

Ağam bir tuş ile çıkyor aya,
El aya giderken biz kaldık yaya,
Kimse baki kalmaz fani Dünyaya,
Kendini boş yere yorma Veysel'im.

Hayat roman Dünya acayip filim,

Adamdır dediğim itten it oldu,
Yüce Allah'ım onun aklını aldı,
Kem sözü söylemek sanamı kaldı,
Kendini bilmezden gelen söze bak.

Bilmem bu şerefsizi kimler öğütler,

Şu cihanda Alevidir tek yiğit,
Kızılbaşı asla sevmez yobaz it,
Taş koyma yoluma git başımdan git,
Karabaşın derdi neymiş benimle.

Yasalara kendisini koz eder,

Hain dostun bana olmaz yararı,
Atmış üzerinden namusu arı,
Yaşadıkça gördüm verdim kararı,
Kalbi eğri olanın işi doğru olmaz.

Eğerki bir insan yakınsa şere,