Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hep dersin dediğim olsun,
Ne ayaksın sen ne yolsun,
Utan birde Dindar kulsun,
Olmaz böyle dikdatörlük.

Bahsedme Dinden İmandan,

Çaresizler çare arar her yerde,
Dünya garipleri düşürür derde,
Sevgi saygı eski insanlık nerde,
Dürüstte olsan halden bilen olmazki.

Gidişat bu bozuk düzen bu haller,

Düşünrüm hep sorarım ben bana,
Sefil beden yazık günah bu cana,
Tek kurtuluş yolu candan bıkana,
Ölmeyince dert kederim bitmezmiş.

Göz klavuz yalan değil görünen,

Sonuçta Dünyada Allah'a kulsun,
İnsan oğlu ne yitirdi ne bulsun,
Ne kadar mal mülkün olursa olsun,
Yiğitte olsan ölüm yıkar adamı.

Şu zalim Dünyaya canını adarsın,

Doğarsın büyürsün yaşar ölürsün,
Onu Allah bilir gider gelirsin,
Sen bu işi benden iyi bilirsin,
Her şey bu Dünyada ölünce biter.

Ne ararsın şerefsizde şerefi,

Dünya zenginlerin başının tacı,
Kim tanır fakiri yoksulu açı,
Boşuna zorlama inatçı keçi,
Herkes günü gelir ölür gidermiş.

Ne ettinse senin günahın sana,

Kimi trilyonla oynar,
Kimi kaynar suda kaynar,
Nankör insanlığı çiğner,
Bu dünyada neler dönüyor neler.

Gariplerin sesi gitmez uzağa,

O tatlı dilliler narin sözlüler,
Ceylan bakışlılar badem gözlüler,
Cennetin hurisi Melek yüzlüler,
Güzel olan nerde olsa belli olur.

Gümüştendir güzellerin taçları,

Ne yazıkki ömür gelip geçiyor,
Mecburu hayatın tadı kaçıyor,
Dostlar akrep olmuş zehir saçıyor,
Bu Dünyanın ne tadı var ne tuzu.

Sular seller gibi coştuk çağladık,

Fayda yoktur Ana Baba kardeşten,
Sonunda olursun tırnaktan dişten,
Ömür boyu gitmez nefretin içten,
Unutulmaz ne günlerdi o günler.

Hepten dışlanırsın çırak çıkarsın,