Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İçten haset hesat öfke kin kusar,
Haklı karşısında haksıza susar,
El üstünde tutar bağrına basar,
Çoktur Memlekette şerci İnsanlar.

Dünya kendininmiş gibi yüz tutan,

Elde değildir dünyaya gelmek,
Hakkındır insansan gerçeği bilmek,
Günahın çok ise zordur ölmek,
İyilikte kötülükte senin elinde elinde.

Cahil insan engeli aşamaz aşmaz,

Bu nasıl bir dünya nasıl bir kader,
Hiç düzelmez her gün tersine gider,
Salar düşünceye beni deli eder,
İçimden nefretle pes derim artık.

Bir zamanlar per perişan ipin sürüdü,

Gel kardeş uğraşma hali yamanla,
Eğer insan isen derdimi anla,
Alan almış satan satmış zamanla,
Para bizim gibi gariplerde yok.

Fakir yoksul dert çileye alıştı,

Nasıl senden hayır bekledi vatan,
Yaşasaydı askere almazdı Atan,
Amcaya sövülmez birazcık utan,
Bir baktımki göz önüme puşt geldi.

İnsanı soğutan o acı dildir,

İyiden iyiye yıprandı beden,
Bende anlamadım sebebi neden,
Bıktım bu Dünyadan bıktım iyiden,
Akşam Gün batınca sabah olmasa.

İçinden çıkamam derine dalsam,

Ben bilirdim iki yüzlü olanı,
Adı üstünde sahtekâr çoktur planı,
Bir değil beş değil bitmez yalanı,
Sahtekârın sahtekârıda varmış.

Kendi aklı kendisine yetmeyen,

Gece saat sıfır üç sene iki bin on üç,
Yine koptu fırtına durum bir acayip güç
Üç aydır ben burdayım görmemiştim böyle hiç,
Yine coştu marmara on dört eylül sabahı.

Tuzla'dan bu tarafa vurur dalga sahile,

İlkbahar yaz sonbahar adıda güzdür,
Ömrüm çalar aylar yıllar hırsızdır,
Elli ise elli yüz ise yüzdür,
Üç günlüktür dünya ömür kısa yol.

Olurmu ölümün yaşlısı genci,

Herkesin malmülkü kendine haktır,
Varsa paran pulun yok ise yoktur,
Vade yetti engel olamaz doktor,
Omuzlar üstünde alır giderler.

Varsa malın mülkün her gün överler,