Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Olmuştur müslüman kılıç zoruyla,
Fırsat bulsa gezer kızla karıyla,
Bazen karıştırır yaşı kuruyla,
Yezide gerçeği anlatamazsın.

Atar tutar boş konuşur düşünmez,

Irk ayıran itte ne gezer onur,
Böyle dürzülere olmuşum sinir,
Doğru dürüst olsan kim tanır
Yezide yobaza yaranamazsın.

Şeffaf olup kin karezi unutsan,

Fakiriz yoksuluz bu gün yarında,
Gözüm yoktur varlığında varında,
İşin tıkırında senin keyfin yerinde,
Asgariyle yetin demesi kolay.

Dünya bir ders olur gelen gidene,

Haklıyı dışlayıp haksızı tutma,
Helal durur iken haramı yutma,
Önce şunu bilde bunu unutma,
Yersen Kul Hakkını bir gün çıkarmış.

Mademki İnsansan şeytana uyma,

Gamsızların kulağını çınlatma,
Boş konuşup hiç kimseye dinletme,
Aklım bana yeter bana anlatma,
Küs olanın Cemde Demde yeri yok.

Ne gerektir başın düşünce dara,

Yalandan yalancıdan uzak dur asla,
Varılmaz bir yere kalpteki pasla,
Bir damla der malı götürür tasla,
Hayır gelmez yalancıdan uzak dur.

Kendi işine geldiği gibi koyar kuralı,

Sözlerim kimseye değil köyüme,
Adam olmaz halam bacım dayıma,
Böyle şeyler gitmez benim iyime,
Üç kuruşa oyu sattı yalaklar.

Adam diye el içine çıkarsın,

Yalancıda yalan ölmez çürümez,
Her gün artar isyan öfke farımaz,
Tümden durur normal hayat yürümez,
Saygın İnsanlarda yalan olursa.

Aslanın ininde çakal kalamaz,

Bu söz çok söylenir ezelden beri,
Elbette severim o nazlı yâri,
Tabiki başkadır Ananın yeri,
Bu Dünyada yaşamak zor Anasız.

Ağlarım sızlarım düştüm feryada,

Ayrılık bir başka ölüm bir yandan,
Geçim telaş çile bıktırır candan,
Bu gününde farkı olmzsa dünden,
Yaşanan drama canmı dayanır.

Varmıdır dünyadan memnun ve mutlu,