Kaideye bile almam deliyi,
Bunamış kudurmuş çekmiş baliyi,
Havlatmadan dolan derim çalıyı,
Affetmez ısırır kuduz karabaş.
Hep alışmış bedavaya beleşe,
Doğruluk dürüstlük kan ile göndür,
İnsanı hayata döndüren yöndür,
Önce içindeki ateşi söndür,
Sakın yeme kul Hakkından uzak Dur.
Sakın alma mazlumların ahını,
Halede kendince inat ediyor,
Modurdanır durur kime ne diyor,
Bilmemki sonumuz nere gidiyor,
Zalimin zulmünden kurtulmak çok zor.
Dokuz köyden kovarlar doğru olunca,
Bir lokma ekmeğe eziğiz ezik,
Acınacak halde durum çok yazık,
Olmaz olsun eğer böyleyse tüzük,
Söyle dostum kulun kulu olur mu?
Yoksulun üstünde duman kalkmıyor,
Köpek olan vazgeçmez pok yemekten,
Gözünü açıp baş kaldırmaz kemikten,
İnsana en güzeli iyi ol demekten,
Bir nusübet bin nasihattan iyidir.
Bilmiyorsan bir bilene sorsana,
Her adamı adam sanma bakıp boyuna,
Ters gidersen huyu ile suyuna,
Vallahi şaşırdım ben bu oyuna,
Ne kadar zor insanlara yaranmak.
Dokunsam teline dertli öter sazım,
Bir zamana kadar Türkçe bilirdi,
Dediğini yapmasaydı ölürdü,
Bilmem akıllandı bilmem delirdi,
Çok biliyor Osmanlının çocuğu.
Bende sade Atatürkü tanırım,
Kimse durduramaz içimdeki aşkı,
Alev alev yanar kalbimin köşkü,
Sevilmek ve sevmek öyle bir işki,
Sözde değil özden sevdim ben seni.
Dünya bir acayip yaşananlar sır,
Bir akşam bir sabah geceyi sorma,
Dünya ezelden böyle kendini yorma,
Sana tek tavsiyem sakın ha durma,
Önce Allah'a sığın ölüm yakındır.
Bu fani Dünyada ölmem diyenler,
Dürüst olduğum halde şaşırdım yolu,
Yaradanın hatırına sevdim her kulu,
Her yanım hırsızla arsızla dolu,
Zalimlerden bu Dünyada rahat yok bana.
İki yüzlü bukelemün girer her renge,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!