Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Neyine darılam neyine küsem,
Bende gerçek dostu bağrıma basam,
Hayırsız dostuma başka ne desem,
Acıtmaz incitir dosttan gelen taş.

Bir acayip dünya umutsuz yarın,

Şeytandır şeytanın yoluna giden,
Hiç uğruna ortada yoktu bir neden,
Şah Merdanı Hüseyin'imi katleden,
Ömerden Osmandan dostmu olurmuş.

Şahit olan Kerbelanın çölüdür,

Dostlarığın gözü kalır kesende,
Hayır etmez girsen çıksan yesende,
İş işten geçmiştir eyvah desende,
Dost ile düşmanı düşte öyle gör.

Kırk yılda bir defa kapını açarlar,

Harman hasat eker biçer,
Durmaz gece gündüz içer,
Dağlar ona kucak açar,
Döner durur şaşkın köyün çobanı.

Her gün yeni bir gün ekler gününe,

Bir bak güney kuzey doğu batıya,
İyiye can kurban lanet kötüye,
Bilhassa cahile kaba katıya,
Nedense bir türlü dinmiyor öfkem.

Palavracı külhan beyli atıp tutana,

Günlerim ay oldu aylarım sene,
Aç gözünü bir bak gelen gidene,
Of çeksem Ah etsemde bitmiyor yine,
Yeter artık yeter doldum ha doldum.

İyi dediklerim kötü hain çıktılar,

Ömür boyu alamadım yanıtı,
Yaşananlar örnek gerçek kanıtı,
Zalime zorbaya fırsat tanıdı,
Doğruya dürüste dar gelen Dünya.

Her yerde haksızın borusu öter,

Aldanma Dünyaya üç günlük sefa,
Hak yeme haram yeme hey cahil kafa,
Nihayet sonunda çekersin cefa,
Yalana ne gerek doğru ol doğru.

Çalıp çırpıp yalan sözle aklanma,

Hayat muhtaç etti durumlar sakat,
Zalim bilmez halden kalmadı takat,
Gerçek neyse onu söyledim fakat,
Suçmu oldu doğruları söylemek.

Gerçekçi oldum bir kıl ipte boğdular,

Alan yoksa deki satan ne yapsın,
Dürüstsen dünyada hali harapsın,
Yıllandıkça içilmeyen şarapsın,
Görsen bu düzeni deli olursun.

Gidişat bellidir işlek meydanda,