Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ağa olmuş Paşa olmuş ne poktur,
Ölüm haktır başka çaresi yoktur,
Gelenler kadarda gidenler çoktur,
Kimler geldi kimler geçti Dünyadan.

Kendim bildim aklım sardı saralı,

Ben ölünce cennet var diyen hacı,
Hiç ölmek istemez ölüm çok acı,
Kendi başına çalardı olsa kelin ilacı,
De ki bu dünyada kim ölmek ister.

Uğraşırsın boş boş kendini yormakla,

Kurudu akmıyor akan şelale,
Haramcılar asla bakmaz helale,
Yirminci yüz yılda düştük ne hale,
Anlaşılan Halk olarak kudurduk.

Kaldırımda parktan geçen yayalar,

Yaşamdan sonra geriye kalan,
Önüde yalan sonuda yalan,
Mecburu boş hayat nedir bu ulan,
Mantık almaz akıl almaz Dünyayı.

Milyonlara kapı açtın kapattın,

Bak şu Türkiyede olan ayıba,
Soruyorum Başbakanım Tayyibe,
Bu Vatana bizde Askeriz Baba,
Camiler öz Cemevleri üveymi.

Özler yararlanır her türlü haktan,

Korkak hak aramaz kaçar,
Herkes birbirnden naçar,
Hainlere kucak açar,
Bu Millete her şey layık.

Gelen yalan giden yalan,

Elde ne güzeller vardır inanki,
Sanki ay parçası Güneştir sanki,
Güzeller her yerde güzeldir çünkü,
O güzele canım kurban can kurban.

Ceylan bakışları badem gözleri,

Bir zaman tahttaydın sonunda indin,
Partin güzel ama adam değilsin kendin,
Şimdiyse ne yüzle geriye döndün,
Ayıp sana Çayırova'lı çoban.

Birzamanlar beş yıl paso oturdun,

Hele bak şu şerefsizde havaya,
İnanmam güvenmem cahil kafaya,
Gele gele geldi Çayırova'ya,
Çayırova senden bıktı yalancı.

Gözü gönlü açtır sade karnı tok,

Şeytandan öteye iflite uyan,
Aç gözlü karnı tok vay nefsim diyen
Helal durur iken haramı yiyen,
Çoktur memlekette çakal sürüsü.

Sırtlanlar çakallar hep aynı soydan,