Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Boş ver gitsin dostum fazla zorlama,
Kınama dansama kimseyi horlama,
Güç bela hırçındır dünkü fırlama,
Derinden yaralar berbat gidişat.

Çarçur edilirmi halkın parası,

Her halde kendini zanneder ağa,
Ulan hayvan seni sürerim dağa,
Muhtaç sanma beni şekere yağa,
Beni böyle görüp kölemi sandın.

Ben dürtüst insana köle olurum,

Hayatın anlamı varsa gerçeği,
Kimsenin hiç bir şey yok bileceği,
Geçmiş unutulmuş ne geleceği,
Ne var ne yok ben bu güne bakarım.

Sen önce kanayan yaranı dindir,

Sadece Dünyada doldurur yersin,
Mal mülke taparsın hiç ölmem dersin,
Boş geldin dünyaya boş boş gidersin,
Başka bu Dünyadan dolu gidilmez.

Kendi elindedir bu Dünya darsa,

İyi düşün ben bir er oğlu erim,
Ne bir yalanım var nede bir şerim,
Kulak verde dinle sana ben şunu derim,
Dürüstlüğüm sana battı mı yoksa.?

Ekstra iş vurma hergün sırtıma,

Bu dünyaya aklım sardı saralı,
Her nereye gitse garip yaralı,
Hiç değişmez çarpık düzen kuralı,
Müdürüde aynı şefide aynı.

Hani derler başa gelir yazılan,

Dostum sen huzuli kendin yorarsın,
Uslanmazsın boş hayeller kurarsın,
Bu Dünyadan başka Cennet ararsın,
Aradığın asıl Cennet buradır.

Doğar yaşar yaşlandıkça hep tekler,

Neden bilmem benim ile gider zıt,
Ukala cahilden beter aklı kıt,
Yeziddende beter tam bir har yezit,
Arsız Namussuza komşu diyemem.

Ar perdesi kalkmış yırtık suratlı,

Her yanı yemyeşil cana can katar,
Atam dedem hale orada yatar.
Toprak damlarında baykuşlar öter,
Gördüm bizim Köyde kimse kalmamış.

Hasret kaldık eşe dosta yârene,

Şah Merdan Ali'ler Bektaş Veli'ler,
Akıllı Ehlidir bizim deliler,
Kim demişki gelmez demiş ölüler,
Bin bir defa gider gelir Ali'ler.

Ali ölmez Veli ölmez deli ölmez,