Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Nankör senin gibi dar göz değilim,
Ben yaparım her insana eğilim,
Sence bir olurmu şal ile kilim,
Sen beni kendine benzetemezsin.

Alırsın bir liraya satarsın ona,

Herkesi adam sanma boyuna bakıp,
Doğruya dürüste bulunmaz rakip,
İyiyi kötüyü az çok ederim takip,
Bu Alemde doğru olmak suç oldu.

Yalancı yalanla işi yürütür,

İyi düşün geri dönde bak düne,
Taş dolaşır ayağına pendine,
Ne olsanda çok güvenme kendine,
Son gülenler iyi güler bunu bil.

Saltanatla sen sürersin sefayı,

Din İman diyerek çıkarlar yola,
Bayana erkeğe evliye dula,
Sözlerim Allah'tan korkmayan kula,
Ne diyeyim daha sizden korkulur.

Can çırpınır çile çeker bedenler,

Görür kendisini havada handa,
Beş para etmezde lekeli kanda,
Her nereye gitsem çoktur maganda,
Kendin bilmez İnsanlara şaşkınım.

Cahilin farkı yok kara dumandan,

Mazlum ile masumun ahını alan,
Olurmu doğru işi tersine plan,
Eğer bir insanda var ise yalan,
Böyle kişilerden her şey beklenir.

İnsanlar acayip bilmem ne halsa,

Oniki ay üçyüz altmış altı gün,
Yaprak yaprak tek tek adıda takvim,
Hep onun içinde tükenen ömrüm,
Her gün tek tek yırttım attım ömrümü.

Şart olan bu herkes Allaha kulsa,

Aç kalsanda bakmaz senin yüzüne,
Ortak olmaz derde ateş közüne,
Boş konuşur dikkat etmez sözüne,
Çok kaddardır iki ayaklı öküzler.

İşi düşünce sürüm sürüm sürünür,

Nerde hani nerde doğru bir insan,
Neler çıkar neler derine insen,
İt sürüsü çoktur bunu bir bilsen,
İki ayaklı it ısırmasa şaşarım.

Yoktan gelir gözüne parmağını sokar,

Kim olursa vur yüzüne varısa ayıp,
Boş verme untma ne gerek deyip,
İnsanlar tok sözlü dünya acayip,
Hiç bir zaman hiç bir kulu incitme.

İyide olsa kötüde olsa dostunu tanı,