Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan çeşit çeşit ayrı her fikir,
Kötü kim İyi kim bilirim şükür,
İnsan olmayanın yüzüne tükür,
İyi ile kötü bir tutulurmu.

Bu dünyada yer yok doğru İnsana,

Kardeşimde olsa bacımda olsa,
Şer içinde şerse yalancı kulsa,
İstemem bu saatten sonra kıymetim bilse,
Bu kadar cefayı ettikten sonra.

Kardeş diye arkam sıra meleme,

Yalancı İnsanları kalbimden sildim,
Diyorum Dünyaya ben niye geldim,
Öncelikle şunu öğrendim bildim,
Gerçeklere yer yoktur Yalancılar Oldukça.

Çözülmez Dünyanın sırları saklı,

Bir kelimen olur binbir kelime,
Kimse uymaz irfan ile İlime,
Diken batsın bu susmayan dilime,
İşte oyerde yalakçının hası var.

İki ayaklı tilkilere has leşler,

Şerefsizin şerri ile övünür,
İşte aptal olan böyle avunur,
Arsızları hırsızları savunur,
İki yüzlü yalakçıya bak hele.

Ancak böyle olur art niyet artçı,

Aç gözlü hesatlar tersine gider,
Kendin bilmez aptallara kim ne der,
Bu Dünyaya yalancılar hükmeder,
Yalan üzerine kurulmuş Dünya.

Herke haram yiyor helal yemiyor,

Orta doğu kavruluyor ateşte,
Kargaların burnu kalkmıyor leşte,
Manyak oğlu manyak göz aç gör işte,
Diri diri adam yiyor yamyamlar.

Mazlum ahı alıp haram yiyerek,

Yalakçılar yalakçılkta ne bulmuş,
Memlekette doğru olmak suç olmuş,
Her yanımız galleş insanla dolmuş,
Lanet olsun yalancıya haksıza.

Kim olursa olsun yalancı kulsa,

Maksadı insanı işletmek aklı,
Her şey açık net ortada olurmu saklı,
Haksıza haksız de haklıya haklı,
Yalancıyı savunmak sanamı kaldı.

Şunu bilki dolu bardak ters durmaz,

Bak şu kaderime karalı bahta,
İnsanlar iki yüzlü sahtemi sahte,
Hanımıda evlatıda çıkarsam tahta,
Yinede kıymetin yoktur Veysel'im.

İki ayak üstünde dizede gelsen,