Bende sıradan bir kuldum,
Ne derman ne çare buldum,
Bıktım Candan deli oldum,
Yıldım Dünya senden yıldım.
Her İnsanı Adam sandım,
Harbi İnsan dürüstlüğü terketmez,
Önce söz veripte sonra çarketmez,
Olsa nolur olmasada farketmez,
Mertlik Bize Para puşta yakışır.
Nerde atıp tutup o söz verenler,
Yeter artık yeter senden çektiğim,
Beni kafesine alma Karabük.
Diyorsun askersin gururla övün,
Beni yerden yere çalma Karabük.
Gelenle hep gitmiş memnun kalmamış,
Ölüm haktır kaçamazsın kaçılmaz,
Zordur srat körüsünden geçilmez,
İnsanları ayrım yapıp seçilmez,
Kendini düşünür oldu insanlar.
Kardeşte olsa taraf tutmaz yanlamaz,
Uzatmış sakalı uzatmış saçı,
Zamane gençliği bayırın açı
Tabiki hepsi değil sade bir kaçı,
İnsanlıktan anlamaz şimdiki piçler.
Kulağında küpe burnunda hızma,
Açtı gözlerini zannetti Cennet,
Akıllı insan dünyaya etmezki minnet,
Sen kendini yinede akıllı zannet,
İşte böyle geldi gitti efsane.
Bozuk zalim dünya düzen çarkı,
Deki dünya senden kim memnun kalmış,
Gelende gidende nasibini almış,
Ölüm son durağa giden tek yolmuş,
Gelenler umutsuz gidenler şaşkın.
Gelirsin gidersin sanki bir rüya,
Türlü nimetleri çok gördün bana,
Beden çile çeker zor eder cana,
Her zaman zalimden zorbadan yana,
Şerefsiz dünyaya gelmek istemem.
Bazen düşündükçe duruyor aklım,
Bitmez bir türlü matemim,
Bozuktur düzenim demim,
Dünya sanadır stemim,
Gelmek bir dert gitmek bir dert Dünyada.
Hayat buysa böyle olmaz,
Dünya sana başka diyeceğim yoktur,
İnsanlara ölüm korkusu şoktur,
Malesefki bitmez dert çile çoktur,
Gelirken güzeldir giderken zordur.
Ağlasam sızlasam duyulmaz sesim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!