Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Adam isen aç gözünü uyuma,
Nasihatim kardeş amca dayıma,
Ulan nankör üç kuruşla büyüme,
Bak Kavata büyüdükçe büyümüş.

Paran pulun varsa deki banane,

Bu gizli sevdanın sonu nolacak,
Ölünceye kadar kalpte kalacak,
Aklımı başımdan aldı alacak,
Baka kaldım gözlerinin içine.

Bence bu güzelliğin hakkın vermeli,

Herkesin elinde bu Dünya darsa,
Kimin umrundaki kendini yorsa,
Dünya içinde başka bir Dünya varsa,
Asıl yaşanacak yer burasıdır.

Dünyada yakana dikmedin ömrü,

Yüce Cumhuriyeti Atatürk kurdu,
Vatanı uğruna çırpınıp durdu,
O zamanlar hayat bu günden zordu,
Atatürke kafir diyen dil kopsun.

Hepsi gerçek bol keseden atmadı,

Yargıya el atanları asardı,
Bu Vatanı soyanları keserdi,
Güzel yurdum Yüce Atamdan eserdi,
Atam görse halimize ne derdi.

Çıktık zivaneden döndük deliye,

Dünya fani dünya mecburu hayat,
Aslında yaşamak güzeldir gayet,
Seven ile sevilen anlar nihayet,
Bu Dünyada Aşktan başka tanımam.

Anlarsa o anlar benim halimi,

İnkârcı fetbazın yüzüne tükür,
Ehlibeyt Pirimizdir çok şükür,
Bu yola baş koymak güzel bir fikir,
Ehlibeyt yoluna baş koymuş Şükrü.

Ali'm Ali'm diye bağrım döverim,

Ne fark eder hain erkek dişidir,
Sonuçta İnsan bedenimde kişidir,
Ancak dar düşünen cahil işidir,
Sabrın sonu selamettir bekle gör.

Her insanda arama hiç yoktur yürek,

Bu zalim dünyada önce dürüst ol,
İyi ol insan ol dost kazan bol bol,
Ölümle belli olur asıl gerçek yol,
Bedenini yutan toprak değilmi.

Mecbur hayat bu dünyaya gelince,

Yaşıyoruz ama çilemiz dolmaz,
Yemesen içmezsen olmazsa olmaz,
Ölüm var bu Dünya kimseye kalmaz,
Bedenimde canım Bana Düşmandır.

Nefsimizdir bizi bize yâr eden,