Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Düşünceden aklar düştü saçıma,
Bir türlüdür aklım almaz geçime,
Arada bir şeytan girer içime,
Bazen haber anlatamam ben bana.

Durduk yere isyan ile taşarım,

Amansız aşk ile içim yanıyor,
Çaresiz derman yok yaram kanıyor,
Gözlerim kararıp başım dönüyor,
Beni benden alır gider hayalin.

Sarılam beline tutam elinden,

Basit görme sır doluyum,
Allah'ın dürüst kulyum,
Sen nankörsen ne biliyim,
Kazanmak yerine beni kaybettin.

Tavırığın anlamı yok yaşınla,

Açtı gözlerini zannetti Cennet,
Akıllı insan dünyaya etmezki minnet,
Sen kendini yinede akıllı zannet,
İşte böyle geldi gitti efsane.

Bozuk zalim dünya düzen çarkı,

Deki dünya senden kim memnun kalmış,
Gelende gidende nasibini almış,
Ölüm son durağa giden tek yolmuş,
Gelenler umutsuz gidenler şaşkın.

Gelirsin gidersin sanki bir rüya,

Türlü nimetleri çok gördün bana,
Beden çile çeker zor eder cana,
Her zaman zalimden zorbadan yana,
Şerefsiz dünyaya gelmek istemem.

Bazen düşündükçe duruyor aklım,

Bitmez bir türlü matemim,
Bozuktur düzenim demim,
Dünya sanadır stemim,
Gelmek bir dert gitmek bir dert Dünyada.

Hayat buysa böyle olmaz,

Dünya sana başka diyeceğim yoktur,
İnsanlara ölüm korkusu şoktur,
Malesefki bitmez dert çile çoktur,
Gelirken güzeldir giderken zordur.

Ağlasam sızlasam duyulmaz sesim,

Bu Dünyada doğru İnsanlar naçar,
Hainde olsa herkes zengini seçer,
Güçlüler güçsüzü ezerde geçer,
Lanet olsun eğer gerçek bu ise.

Kapılar ardında gizli filimler,

Bir gün olsun tek bir huzur vermedin,
Ben ermedim murada sende ermedin,
Arifeyi gösterdin Bayramı göstermedin,
Dünyayı burnumdan getirdin zalim.

Her şeyi tersine yapar zamansız,