Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Düşünceden aklar düştü saçıma,
Bir türlüdür aklım almaz geçime,
Arada bir şeytan girer içime,
Bazen haber anlatamam ben bana.

Durduk yere isyan ile taşarım,

Amansız aşk ile içim yanıyor,
Çaresiz derman yok yaram kanıyor,
Gözlerim kararıp başım dönüyor,
Beni benden alır gider hayalin.

Sarılam beline tutam elinden,

Basit görme sır doluyum,
Allah'ın dürüst kulyum,
Sen nankörsen ne biliyim,
Kazanmak yerine beni kaybettin.

Tavırığın anlamı yok yaşınla,

Geldi geçti işte bakma sen düne,
Bir bakarsın taş dolaşır pendine,
Her İnsanı nefsi düşman kendine,
Çile üstü çile dolu bu Hayat.

Bilirsin Dünyada çoktur nankörler,

Ne söylese binbir sözüde yalan,
Sade zorbalıkta çareyi bulan,
Dün ne idin bu gün ne oldun ulan,
Bu günde aç yarında aç aç köpek.

Malkülk kalır yoktur kefinin cebi,

Gözler kaşlar süzmeli,
Şeker bdem ezmeli,
Başında al yazmalı,
Bu güzel başka güzel.

Kalem kaş badem gözlü,

Döküldü dişlerim büküldü belim,
İki ayaklı şeytan zalimden zulüm,
Bazende tez zamanda gelmezki ölüm,
Bu güzelim Dünya dar geldi bize.

Aklar düştü gayrı gitmez saçımdan,

Yalan dolan saltanatlar sürersin,
Gıybetime gerilerden ürersin,
Yobaz sen kendini nerde görürsün,
Bizde yalan dolan hile bulunmaz.

Kalpten geçer ateşimde közümde,

Durmak bilmez yaram kanar gürleşti,
Bak dünkü ite Şer içinde şerleşti,
Kem sözleri kurşun gibi yerleşti,
İçim ölmez bir zalimin yüzünden.

Bir işi tersine yapar kastine,

Kalmazmış çıkarmış mazlumun ahı,
Tahtından indirir her Padişahı,
Sen kendini nerde görürsün yahu,
Bir gün o Makamın dar gelir sana.

Ahlaksız İmansız kafadan hasta,