Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kötülere kötü dedim olmadı,
İyileri geçti gitti kalmadı,
Ne yazık akranlar kıymet bilmedi,
Bu dünyada dert yanacak kimsem kalmadı.

Herkes bir nefsinin peşinde sürgün,

Kimin umrundaki varsan ve yoksan,
Nedense bir türlü bitmiyor noksan,
Şaşırır kalırsın geriye baksan,
Dünyada gün gördüm desem yalandır.

Dedikoduda dillere olursun alet,

Zamane evladı sanki bolu beyidir,
Adam olmaz dağdan inme ayıdır,
Muhtaç olmaktansa ölmek iyidir,
Derman ondan gelecekse gelmesin.

İçindeki buzlar henüz erimez,

Şeytan şebek gibi gelir gülerek,
Ağlar timsah göz yaşını silerek,
Yemin eder yalan söyler bilerek,
Dini İmanı Para olmuş arsızın.

Çoktur ona çok itibar edenler,

Hain insan malmülk yüzü görmesin,
Dileğim Allah'tan murada ermesin,
Allah'ım diş versin tırnak vermesin,
Hiçmi vicdanın yok dingil dallama.

Arsız namussuzda vicdan arama,

Bu zamanda para olmuş ön plan,
Her nereye gitsem hükümdar yalan,
Cirit atar şer içinde şer olan,
Doğruluk dürüstlük fayda etmiyor.

Yalancının puştun sırtını ovarlar,

Bir zamanlar kardeşimdin abimdin,
Ne bilem şeytandın ne bilem cindin,
Sessiz eşşeklerin sırtına bindin,
Yedin koca köyü doymadın Hasan.

Nam sayarsın ben dürüstüm demeyi,

Bu nasıl bir gençlik yok olmuş saygı,
Artar günden güne endişe kaygı,
Küçükten büyüğe saçmalık duygu,
Ne dediğini bilmez dünkü fırlama.

Koskoca amcaya ne demek ganki,

Yok işimde hurda hile,
Maskara oldum her dile,
Ne dert biter nede çile,
Dostum böyle hayatmı olur.

Mutlu bir hayat sürmedim,

Rahat huzur İnsanların elinde,
Diken bitmiş kıraç dağın gülünde,
Akrep gibi zehir dolu dilinde,
Dünya güzel ama İnsanlar zalim.

Cennetin içinde arar Cenneti,