Tilki karga ortak itin leşine,
Aç gözlüler düşmüş nefsin peşine,
Karışırlar Yüce Allah'ın işine,
Hep reziller sahiplenmiş Dünyayı.
Birileri usanmaz haram yiyerek,
Önden gider şer kapısını açar,
Hiç bakmaz haline naçardan naçar,
Seni satar yarı yolda bırakıp kaçar,
Böyle şerefsizi ilk defa gördüm.
Sohpete ve söze düzene uymaz,
İncedir zariftir İnsanın kalbinin köşkü,
Var ise içinde Şüpheyle kuşku,
Mecnunun Leylaya yandığı aşkı,
Aşk yanar kalbinde közden ibaret.
Düşünki herşeyin ilacı sabır,
Veresiye alıp peşin satılmaz,
Sözlerine çocukta olsa katılmaz,
Meydanlarda boş boş nara atılmaz,
Çoktur böyle huysuz dili uzunlar.
Gerçek İnsan kini örnek alırmı,
İyiliği suistimal edendir nankör,
Neden durduk yere başa çorap ör,
Helede damarına basta öyle gör,
Dünyada insanın iyisi olmaz.
Eşim dersin dostum dersin yanlarsın,
Bu Dünya zengine güzeldir hoştur,
Aslında fakire yalandır boştur,
İstersen yaya git istersen koştur,
Dünya gariplerin çile Dünyası.
Yaşarken görürsün böylede olamaz,
Her zaman yoz eder bülbülü güle,
İşin rast gelmezse düşersin dile,
Ağaya patrona olmuşuz köle,
Çile çekmeyemi geldik Dünyaya.
İşçi emekçi çalışır çabalar durmaz,
Neden böyle yaptın amca oğlu ahmet,
Bu gidişle yağmaz üstüne rahmet,
Dosta iki adım gelsen bir zahmet,
Bir selamı bana çok gördün Ahmet.
Bir zamanlar çocukluğumuz harici,
Çok insan tanıdım şekermi şeker,
Öyle insan varki tam bir sahteker,
İdam sehpasında ölsün diye ipini çeker,
Akıl almaz çeşit çeşit insanlar.
Yalancılar hep birbirini aşılar,
Lanet olsun seni tanıdığım güne,
İnanki bu günden ısındım düne
Hayat zor geçecek bana bu sene,
Cennetimi cehenneme çevirdi kavat.
Nerde ne yalan var ben bundan duydum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!