yeryüzünde sevgi var olduğu ki insan var olduğu sürece
kaybolmaz sana olan sevgim yaşadığım müddetçe
uzak kentlerin yakın sesinde
kaldırım kırığı bir yalnızlık üşümede
sensizliğim kayıp bir kentti gelişinde
—O; konuşmasının başında, ben özürlüyüm der.
Adam, nerenden özürlüsün? oysa yaşamın kendisi özürlü,ayrıca olsun ne var bunda yeter ki beyinlerimiz özürlü olmasın.
—O; bu düşünceye sevinir, iç geçirerek genelde böyle düşünülmüyor, sizin bir ayrıcalığınız olmalı?
Bulvarın duvarı ne kadar yüksekti
Kordon boyunda dolaşırken
Güneşle yükselmiş ağaçların gölgesi
Gölgelerimiz yola vururuken yetmezlerde..
Ne kadar çok istedikse
gidişine şaşkın, ak bir martı uçarken
o günü düşünelim kaçak bir düş gibi
uzak zamanların yakın yangınlarında
ekmek arayan aç bir köpek gibi
hayvansal güdülerin coşkusundan
Kuytu köşelerde durdum
Mutlu mutsuz yüzler
Sevecen donuk bakan
Gözler gördüm
O gözlerde
O yüzlerde
Varlığın Bahardır
Yokluğunu bahara sayarım
Geçmez sevdamın tılsımı
gözlerim hep sende kalır
yüreğime hep seni ekerim
—Yaşam Kesitinden -
Gündüzleri güneş alaycı sırıtsa da, mevsimin zorluğu başlamış kış gelmişti, hava zıpkın gibi, dışarıda rüzgâr ıslık çalıyordu. Erciyes dağına kar düşmüş olmasına karşın henüz şehre kar yağmamıştı. İnsanların burunları akıyor kâğıt mendil fabrikaları amerikancı krize rağmen çalışıyordu. Suni ve sentetikleşen bir yaşamda ne havaların ne mevsimlerin eski tadı düzenliliği yoktu, adeta gökten mikrop yağıyordu ve Grip mikrobu, zayıf düşen bağışıklığını kaybeden toplumun belası oluyordu.
Osman geçmişine dalıp dalıp gitse de yaşadığının gerçekliğinde, kahırlanmanın bir fayda getirmeyeceğinin bilincinde otuz yaşını çoktan geçmiş ayakları işlevini yitirmiş biriydi.
Türkü gözlü şiir dilim
Hüzün bulutlu can yüreğim
Sevgi yumağı gelinciğim
Yaramı saran yaram
Sesimi duyan sesim
Nerdesin nefesim
Esaretimizde
eser boran fırtınası
Vur Meral'im vur
Vur, vurgun yüreklim
iki gözüm, göz yaşım
Vur maral'ım
-
Umut Yıldırım
Tüm YorumlarIşıklar içinde uyu güzel insan. Seni unutmayacağız