Veda Rüzgarları Şiiri - Kasım Kobakçı

Veda rüzgarları yıkar dağları,
Gözyaşım durmadan sızar yollara.
Kimsesiz bıraktın yeşil bağları,
Yalnızlık kervanı kaldı yıllara.
*
Bahçeler sarardı güller kurudu,
Bülbüller sustular diller kurudu,
Okyanus çöllendi göller kurudu,
Baykuşlar tünedi kuru dallara.
*
Ümidim tükendi keder çekerim,
Gurbetin kahrına boyun bükerim,
Gizlice sızlanıp yaşlar dökerim,
Zincirler vuruldu cansız kollara.