Ve Sen Gidince Şiiri - Mustafa Erkenekli

Kalpteki duygumun sesi kısıldı
Beyhude merakmış senin yokluğun.
Bütün umutlarım dara asıldı
Ölüme durakmış senin yokluğun.

Düşünce üstüme firak gölgesi
Şaşırdı halime aşkın bilgesi.
Yazıldı yürekte kibir belgesi
Hükümsüz varakmış senin yokluğun.

İhanet eline alınca kozu
Anında kırıldı sabrın takozu.
Savruldu yandığım sevdanın tozu
Anladım çorakmış senin yokluğun.

Bir bakış, bir yakış sevgiyse eğer
Mazide kalandır en büyük değer.
Gayrisi falanmış filanmış meğer
F/İzan’dan ırakmış senin yokluğun.

Aşkın idi içerime kattığım
Ağusunu bal diyerek tattığım.
Üzerinde kıvrılarak yattığım
Simsiyah barakmış senin yokluğun.

Sensiz tarih yalan, çağ viran oldu
Kuş konmaz, yol geçmez dağ viran oldu.
Gönül bahçesinde bağ viran oldu
Çölden de kurakmış senin yokluğun.

Aklıma takmadan gelen gideni
Can gibi bilmişim candan edeni.
Ruhumu alarak cansız bedeni
Öylece bırakmış senin yokluğun.

Cümle sevabımda günah arayan
Yalnızca kendime kasta yarayan.
Ölünün saçından hayat tarayan
Dişsiz bir tarakmış senin yokluğun.

24.01.2014-Malatya