Vazgeçemediğim Esaret

Vazgeçemediğim Esaret
Gölgeleşmiş yüzüm, her yer aydınlıktır da tek bana mı zulmet ?
Dayandım, aldanmadım, sabrettim, demek değildir bu gaflet.
Sandığın kötülüğümdür belki de elimdeki nimet.
Nerededir bilinmez, hakikattir, gelecek elbet kıyamet.

Düğümlenir dil, kilitlenir göz, en büyük gayrettir mihnet-i hicran.
Hicran olsa da yolumuz, değiştiremezsin bendeki yerini eyy sultân-ı mülk-i imân
Mihnet de ne ola, kalmamış elimde tek bir sen, gayri her yer hâne-i dil-i virân
Bilmem yaşar mıyım, Hakk'ın yanına yoldaş mıyım, sensiz her yer dâr-ı fenâ zindân

Esareti gördüm, cennetten halliceydi kayd-ı dünya,
Duvarlar değil sensin bana en büyük zindan, azletme beni pâdişâh-ı mülk-i ârâ
Bilmem ne denli hasretim sana, muhtacım yalnızca şem‘-i hüdâ nümâyâ
Mil çekilmiş nefes-i serd, sarma yaralarımı, senden kalan tek hatıra pertev-i cemâl-i yârâ