Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

Bir sen, birde ben, hani kime desem
Kime sorsam sende mi? Derler
Sordun mu? İçini dışına vurdun mu?
Diye soranlara
Okudun mu? Şiirlere koydum
Diye sorsam

Biter mi?
Biter mi? Yüreğimde yangın
Derler mi? İçinde saklı
Yaşasa yüreğimde, olsa da dilimde
Olmayınca yüreğinde, dilinde
Bu aşk mı? Değilse nedir?

Biter mi?
Biter mi? Yüreğimde yangın
Derler mi? İçinde saklı
Yaşasa yüreğimde, olsa da dilimde
Olmayınca yüreğinde, dilinde
Bu aşk mı? Değilse nedir?

Bitirdim
Sevme diye, sevdim diye
Ama niye; bu bir sır mı?
Bu bende saklı, umudum da katlı
Ama neden;
Bana özel, bana güzel

Bıraktım

Bıraktım hayatımı özgür, takılmazsa
Taşındım sevda sokağından, uzak olsun
Düşersem hayal tuzağına, kurtulmazsa
Varsın o zamanımdan çalsın, benim olsun

Birde sen
Sarayda yaşarım saraylıyım
Neyim sarayda; gönlüm o yarda
Sıcakta, soğukta, yağmurda karda
Ha orada ha burada hep aklımda
Yazsam da, yazmasam da

Bir Gün


Bir gün dersen seni sevdim
Sakın deme senden beklerdim
Gözlerinde kilitlendim

Birileri
Dağdan geldiler, bağa kondular
Marabaydılar, adam oldular
Kucakta hazır, mala kondular
Hesap bilmeden, hesap sordular

ÇÜRÜK DİŞ

Kim haklı
Bilmiyorum, yok artık dedirten
Birileri dalaşır, savaşır
Ortalık karışır

Sana diyeyim ben canım
Artık tütmüyor bacamda dumanım
İste geleyim yanına, göreyim yüzünü
Mutlu olursun belki dindiririm üzüntünü Eskileri anar, birlikte uçarız
Can olup bir olup, uzaklara kaçarız.
Aşk neymiş görürler, demezler deli