Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

Güldüremem

Demek ne zor
Neden nereye kadar
Ne sen nede ben diyemeden
Uykusuz gecenin sabahında

Güzel Kim

Umuda koşamam, hayal kuramam
Tarla yorgun tohum fide durgun
Saklasak yaşımız, ak düşmüş saçımız
Yürek yandı küllendi köz oldu

HABERCİ
Uzak diyardan, haberci kuş uçtu, bulutlara daldı
Şimşekler çaktı, yer gök inledi, yüreğime indi
Ciğerim yandı, içime ateş düştü, ruhumda daraldı
Habersiz gitti, hayallerin süsü, haber elden geldi

Sizleri düşünürken bilgisayara yazar oldum
Duygulandım duygu selinde kayboldum
Birden kendimi sizin gençliğinizde buldum
Şimdi halinizi düşününce biraz bozuldum

Geçmişle bugün arasında gidip geliyorum

Seninde sana bakanların var bilsen
Ah o bakanlara bakıp bir gülebilsen
Bakanların yüreğini okuyabilsen
Bak bakalım köşeden sen güzelsen

Mis kokun; dikenin vardır gülsen

Günler nede çabuk geçiyor
Üzülmenin faydası yok deniyor
Lakin yokluğun daha çok biliniyor
Sen yoksun dostluklar siliniyor
Üzülmenin faydası yok deniliyor
Mutlaka bir an geliyor senin adın geçiyor

Eşelesem

Temmuza ayak bastım,
yalın ayak,
başı kabak

Yazar kalem almış eline
Kimse düşmesin diline
Kaynana gibidir biline
Haber salın geline
Kapılmasın seline
Sarsın damat beline

Gelmeyince

Bilemezsin deme bana
Gelir diye beklemenin
Ne olduğunu
Ben kimleri bekledim

Geçmiş olsun

Gün yüzüm, gece gözüm
Sana vurgun, gönlü yorgun
Kimdir, kime deme