Yaşadıklarımın her birini yaşamalıymışım meğer
Pişmanlıkları sevmiyorum,
Ne gelmişse, başım gözüm üstüne...
Ve anladım ki her bir yaşanmışlıktır beni usul usul biriktiren
Yaşanmalıymış zaten ne gelmişse başıma
Şev e şilehiyek a qilêr e navsînga şevê de
Awazên heviyê ku afirandina tirsê ye.
Ewr nêzîkî erdê
Û birûsk lê dixe li dilê min
Şivanekî şilbûyî ya dilê min
Onca acıya rağmen
İnsan her şeye alışır…
Oysa nasıl da garip;
Bir alışkanlıktan öbürüne geçmek,
Sessiz bir yolculuk kadar ağırdır...
Hadi, uyu!
Yoksa gözlerin ona keser;
Yorulursun,
İncinirsin, yanarsın yine
Kapamazsan gözlerini...
Aslında,
Herkes kendini arıyor
Ve biraz da kendine arıyor
Öyle başkası için değil,
Biraz da fark edilmek içindir
Tüm sessiz çırpınışlar...
Söylediğim her şarkı senin yüzünü çiziyordu,
Hiç kimse fark etmedi senin kara, iri gözlerini...
Kimse görmedi elimdeki kara kalemi,
Kara kalemim gözlerinin içindeydi,
Kalemim kara, gözlerin karadandı...
Tam da bu akşam, seni okuyacağım
Kendime, sana, ona ve bize
Masayı kuracağım, rüyalarla donatacağım o masayı
Seni okumaya başlamadan önce ben,
En sevdiğim müzikler çalmalı ha!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!