Hatırlarsın belki
Bir gece vaktiydi, sokakta bir tek ölü ışıklar vardı
Demir kapının sesi hala kulaklarımda
Nisan yağmurlarıyla çekip gitmiştin…
Pencere camının arkasında
Sordu, sevda nerede?
Dedim ki;
Sevda ağacın dallarında,
Suyun altında,
Sevda uyku arasında,
Sevda parmak ucunda
Çulsuz bir çobanım ben,
Sürümün başına gelmeyen yok!
Sorma bana; 'ne geldi başına',
'Neler geldi başıma' diye...
Kadınları severim
Tarlada, pamukta
Ayazda, çamurda
Fabrikada, mahpusta
Evde, sokakta…
Yatakta, bir mermi ucunda
Bir kuşluk vakti bir dal cıgaradır bizim ömrümüz
Külümüzü rüzgar savursun,
Ölmekten korkmayız elbet,
Bilsen, ne heyula ömrümüz oldu bizim...
Günlerimiz de var bizim, bin ömre bedel
Hani denir ya bazen;
Bulaşma, uzak dur, yakma kendini!
İşte öyle olmuyor;
Yaklaşırsın, bulaşırsın ve yanarsın...
Bir yudum su kadar çaresizim,
Çareyim şimdi...
Ne ben haberdarım senden
Ne sen bihaber benden...
(Bir halkın yarım kalan şiirini ben bitiremem, şair değilim...)
Bir Halkın Yarım Kalan Şiirini Yazıyorum
Kıyım kıyım öldürdüler bizi;
Demir kanatlı kuşlarla, mitralyözlerle
İnsan oğlunun ilk sığınağında fare diye zehirlediler bizi
Öyle değil işte!
Tam aklıma gelmiştin,
Birden gittin;
Oysa bütün gün beklemiştim gelişini...
Avuçlarımda yağmurlar biriktirmiştim sana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!