Biraz ötendeyim şimdi,
Başını çevirsen sesime dokunacaksın.
Ben bir adım atsam gölgene çarpacağım.
Seni izliyorum,
Saçlarını,
Uzakta bıraktığım bir tek sen değilsin,
Kokunu da sildim tenimden.
Ardından bakmadığım bir tek gölgen değil,
Gölgene düşen yağmurları da ateşe verdim.
Sonra gidişini bir ağacın yapraklarına işledim,
Dediler ki ağlıyor,
Dedim ağlamasın, gözyaşları ağır;
Taşıyamam,
Gücüm yetmez
Düşerim belki,
Gözyaşları cıvadan bile ağır...
Yalnız değilsen,
Şimdi düşünmeyecek;
En kalabalık yığınlara kendini verecek kadar çoğulsun demek,
Aynısın şimdi…
Ya da yalnız isen;
Adam bir kez düşer aynı kuyuya
Kuyuda su yok
Dibi yok kuyunun
Bin deli getirsen;
Biri taş atmaz boş kuyuya…
Gelirsen dönerim!
Ben şimdi gidiyorum;
Yine düşlerime,
Düşüşlerime,
Gidiyorum sensiz ölüşlerime,
İnsanı öldürmeye renklerden başladılar
Önce topraktan söktüler yeşili,
Gölgeler de satılabilmeliydi
Yerden göğe bütün renkler ölecekti nasıl olsa…
O gün bu gündür yüzünde feri yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!