Ne vakit aklıma düşsen;
Güneşi kokluyorum,
Yağmurdan evvel kaçıyorum geceye
Çünkü yağmur, en çok geceleri sana benziyor…
Derdim ağır bu gece,
Şu lanet olası parayla aram hiç iyi olmadı;
Hiç sevmedim de
Ama aram hep dar oldu onunla…
Hani basit bir kâğıt parçası;
Berfekî zîz dibare li ser dilê min,
Li ser rihê min..
Notla ewrekî zelal
Mîna ezmanekî xweş û sayî..
Li ser kela dilê min dibare
Bugün ne yap biliyor musun?
Havaya aldırma!
İster kar, ister yağmur;
İster fırtına, ister cehennem sıcağı olsun dışarıda
Çık sokağa, uzunca yürü, insanların gözlerinin içine bak
Ve sadece gülümse...
Yıktın mı beni?
Hayır!
Henüz düşmedim,
Ne kadar yorgun olsam da
Nefes alıyorum hala…
Sana yazdığım her satır ya şiir oluyor;
Kapaklanıyor düşlerime,
Ya da keskin bir bıçak;
Saplanıyor göğsüme...
Yeter!
Ya geceler de olmasaydı,
Hangi vakte sığdırırdım seni?
Ya yıldızlar da olmasaydı,
Ne kadar uzağa saklardım gözlerini?
Tut ki serseridir gece, sokağa atmışlar başıboş bir deli
Tut ki ellerini kırmışlar gecenin ve yakana yapışmış bırakmıyor seni
Kâbus gibi çökmüş boğazına sıkabilse biraz daha
Alacak senin son nefesini
Veyahut sen körkütük âşık
Meke dilê min
Mecirîne
Lê kirina te tunnebûna min e
Lê mekirina te winda bûna min e
Meke dilê min, mecirîne
Yeni yetmeydim,
Yeni yetmiştim,
Ama sen anlamadın...
Oysa ben yettim;
Sense yittin,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!