Usandım be gönlüm Şiiri - Murat Acer

Bıktım artık sevda sözü yazmaktan
Aşk aşk diye kağıtları dövmekten
Aklıma kalemime böyle zulüm etmekten
Usandım be gönlüm usandım senden

Yollar gözlemekten şafak saymaktan
Boş yere umuda kanat açmaktan
Kendi gölgemden bile köşe bucak kaçmaktan
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Her gece resmine bakıp durmaktan
Geçmişi yad edip içten yanmaktan
Dilime dolanan adını anmaktan
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Gelmeyen baharın gülünü dermekten
Yalancı vuslata ömür vermekten
Kendimi her gün yerle yeksan etmekten
Usandım be gönlüm usandım senden

Uykusuz gecenin kör karanlığından
Aşkın o bitmeyen zalim gaddarlığından
Yoruldum şu kalbimin vefasızlığından
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Sahte gülüşlerle kanıp durmaktan
Gözümün yaşını gizli silmekten
Aklımı seninle her gün yitirmekten
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Gönül kapısını açık tutmaktan
Verilen sözleri zorla yutmaktan
Kederi neşeyle bir avutmaktan
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Bitmeyen dertlerin yükünü taşımaktan
Kapanmaz yarayı açıp durmaktan
Sadece bir hayal rüya için yaşamaktan
Usandım be gönlüm usandım senden

Gözümde tükenen son umut ışığından
Bıktım şu dünyanın aşk yalanından
Uzaklaştım artık sevda kapısından
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Kendi kendime bu savaşı vermekten
Gönlümü kor ateşlere siper etmekten
Aşkın o karanlık yüzünü görememekten
Usandım be gönlüm usandım senden
​
Artık bu defteri sildim kapattım
Sana ait ne varsa çöpe fırlattım
Ben bu sevdayı içimden söküp attım
Usandım be gönlüm usandım senden